غروب غم انگیزچشمانت را دوباره دیدم و باز همچو بهار

 اشک ریختم دلم را غصه فراگرفته و میخواهم بهار شوم

دلم چشمای تو را میخواهد روحم ترک برداشت مرا در انتظار

 گذاشتی مرو و مرا اواره این کوچه های دلتنگی نکن اشک

 های مرا باز سرازیر مکن مگر من با چشمها ی تو چه کرده

 ام که تو اینگونه میکنی؟قسم به چشمهایت که مرا دیوانه کرده

 تا ابد با تو خواهم ماند